ΧΕΙΛΕΙΟΓΝΑΘΟΥΠΕΡΩΣΧΙΣΤΙΑ (ΣΧΙΣΤΙΕΣ)

0
304

Γράφει ο Μανώλης Πανταζής, Λογοθεραπευτής 

Επιστημονικός συνεργάτης Κιβωτού Εξέλιξης

Οι σχιστίες είναι από τις πιο γνωστές γενετικές μορφολογικές ανωμαλίες και οφείλονται στην ατελή διαμόρφωση των μαλακών και σκληρών ιστών του στόματος κατά την ανάπτυξη του εμβρύου. Παρουσιάζονται περίπου σε 1 από τις 600-700 γεννήσεις. Ο λόγος δεν είναι ακόμη σαφής και είναι δύσκολο να εξηγήσουμε γιατί παρουσιάζεται μία σχιστία. Γνωρίζουμε όμως ότι υπάρχουν κληρονομικοί παράγοντες που μπορεί να είναι, αλλά δεν γνωρίζουμε τα ακριβώς τα αίτια. Οι πιο συχνές μορφές είναι η σχιστία του χείλους,  που προκαλείται επειδή δεν κλείνει η ρινική αύλακα που ενώνει την εσωτερική μοίρα του άνω χείλους με την πλάγια μοίρα του  και η σχιστία της υπερώας, που προκαλείται επειδή δεν κλείνουν τα δυο υπερώια πέταλα στη μέση γραμμή.  Οι σχιστίες εκτός από τις εμφανής δυσμορφίες φέρουν και λειτουργικά προβλήματα όπως στην σίτιση, την ομιλία, την ακοή, την αναπνοή κ.α. Εάν δεν συνδέονται με κάποιο σύνδρομο τα άτομα με σχιστία δεν παρουσιάζουν  προβλήματα νοητικής υστέρησης.

Είναι φυσιολογικό να υπάρχουν προβλήματα στην ομιλία (άρθρωση), εφόσον η σχιστία επηρεάζει τα όργανα  της άρθρωσής ( χείλη, τα δόντια, την γλώσσα,  άνω γνάθο, σκληρή και μαλακή υπερώα, την σταφυλή, τον φάρυγγα και τον ρίνο (μύτη). Επιπλέον  συναντάμε δυσκολίες και στα επίπεδα της ακουστικής διάκρισης και  κατανόησης των ήχων (φθόγγων), λόγω των συχνών ωτίτιδων που εμφανίζουν. Το πιο συχνό πρότυπο ομιλίας των παιδιών με σχιστίες είναι η υπερρινικότητα (διαφυγή μεγάλου ποσοστού αέρα από τη μύτη). Επιπλέον η διατροφή των παιδιών με σχιστίες πρέπει να γίνεται με τρόπο που λειτουργεί καλύτερα για το παιδί (ειδική εκπαίδευση από εκπαιδευμένους επιστήμονες). Θα πρέπει να ακολουθείται το ίδιο μοτίβο τροφής με τα άλλα παιδιά της βιολογικής ηλικίας τους. Τα παιδιά με σχιστία έχουν τα ίδια αντανακλαστικά για το θηλασμό και την κατάποση, όπως τα άλλα παιδιά, αλλά επειδή έχουν τη σχιστία, έχουν δυσκολίες στο πιπίλισμα (θηλασμό).

Οι σχιστίες αντιμετωπίζονται χειρουργικά από μικρή ηλικία (1 μηνός) μέχρι και περίπου και την ηλικία των 8-9 ετών όπου γίνεται μεταμόσχευση οστού στην φατνιακή απόφυση (ή οστό της γνάθου), ανάλογα τις δυσκολίες τουα τελευταία χρόνια και τα παιδιά με σχιστίες όταν περιβάλλονται από διεπιστημονική ομάδα έχουν καλύτερη αποκατάσταση, που μπορεί να αποτελείται από: γναθοχειρουργό, πλαστικό χειρουργό, παιδίατρο – αναπτυξιολόγο, λογοθεραπευτή, ψυχολόγο, οδοντίατρο, ορθοδοντικό, εργοθεραπευτή, ΩΡΛ, νοσηλευτή, κοινωνικό λειτουργό και παιδοψυχίατρο μπορεί να φτάσει σε ένα καλό βιοτικό επίπεδο.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ